Boşanma

Yine Kral Kaybederse ve yine Kenan Baran. Bu yazının kıvılcımı “ilahi adalet” fikriydi ama itiraf etmeliyim ki Kenan Baran ile

Bu hafta sonuna Bodrum’daki kapımı kısa süreliğine kapatıp İstanbul’daki kapımı açarak başladım. Her çıkışım bir vedadan çok bir emanet gibi

Birini tedavi etmeden önce sor; onu hasta eden şeylerden vazgeçmeye istekli mi?” — Hipokrat Ben bugün kendime sordum: Beni hasta

Ben bir X kuşağı kadınıyım . Annem bana hep şunu öğretti: “Kendi ayaklarının üzerinde dur, kendi paranı kazan, koca eline

Ağustos’un sonuna yaklaşırken yine aynı sancı sardı beni: Oğlumun Kanada’ya dönüş sancısı… Aslında şanslıyım; tam dört aydır yan yanaydık. Ama

Bodrum yazı çok şükür kalabalık geçiriyor, kışın yalnız ve melankolik havasını dağıtmak için başka türlüsü de yeterli olmaz zaten .

Bu sabah sosyal medyada okuduğum bir yazı, uzun zamandır düşündüğüm bir konunun bilinmez dünyasına davet etti beni. Ne zaman gitmeli?

Bazen durmak, devam etmenin en güçlü halidir. Herkesin zevk alacağı bir şey değildir teknede olmak.Ama açık denizde, rüzgarla baş başa,

Bir zamanlar hayatımda biri vardı.Yanımda olduğu hâlde, çoğu zaman uzaktı.Yine de bildiğim, tanıdığım bir varlıktı…Yanına gidip oturabilirdim.Konuşması bana bağlıydı;benim ruh

Sosyal medyada denk geldiğim şu cümleye bayılıyorum: “Aynı denizde yüzüyor olmamız, aynı derinlikte yüzdüğümüz anlamına gelmez…” Bodrum’da, denizin içinden düşününce