Gidene Ağıt

Gitti canımın içi,

Koydu kendini kara toprağın koynuna.

Severken öldürdü bizi,

Bakmadı gözümüzün yaşına.

Bir çift söz bırakmadı ardına,

Bir vedası bile yoktu sabaha.

Elimiz uzandı, yetişemedik

Kaldık o soğuk duvarın dışına.

Bir zaman gülüşüyle dolardı ev,

Şimdi sessizlik çökmüş her köşeye.

Adını anınca titriyor duvarlar,

Sanki duymuş gibi kalbimizde.

Ah o eller… hala sıcacık hayalimde,

Bir dokunuşla iyi ederdi her derdi.

Şimdi rüzgarda uçuşan bir yaprak gibi,

Gözlerimin önünde kayboldu gitti.

Gitti canımın içi,

Sevdayla yandı, acıyla söndü.

Biz kaldık bu dünyanın yüküyle,

O, rahmetin kucağında dinlendi.

Kasım 2025