Güneşi Sana Yolladım

Kucaklayıp batan güneşi, 

usulca yolladım sana.

Al sevgilim, karanlığımdan

mis gibi bir sabah doğsun odana.

Perdeler aralansın, uykuna sızsın gün, adımı fısıldasın kulağına.

Henüz uyanmadan, ilk ışıklar

küçük bir buse kondursun dudağına.

Bende sustu zaman, yorgun bedenim

sensiz bir karanlığa teslim.

Aklımda güzel gözlerin, kulaklarımda

“seviyorum” diyen sesin.

Dilimde

bir şiir mi,

yoksa bir aşk şarkısı mı bilemediğim…

Sana sığınır gibi

sokuldum

gecenin koynuna.

Ve içimde, yaşanmamış

mutluluğumuza dair bir umut, özleminle teslim oldum uykunun kollarına.

Ocak 2026

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir