Yazar: Admin

Ne kaldı senden bana? Porselen fincanlar, kalbim gibi kırıldılar… Altın bir halka bozdurup hayır yaptım fakir fukaraya. Ah, bıraktığın en

Bir eksik var. Adını koymadım, koysam gerçek olacak diye korktum belki. Ya da ne fark eder sandım. Bazı hisler sadece

Bir sen vardın o evde, bir de ben Gün doğumunda dalardık uykuya geceden. Yüzüme yine böyle güzel bakardın ama sözlerin

Poyraz mı, Karayel mi? Ne yönden esiyor bugün, aşkım? Soğuk ve yağışlı mı, Yoksa lodosun sıcağı mı var arkasında? Neşeden

Şairin dediği gibi ; “Seni uzaktan sevmek ,aşkların en güzeli ” belki de… Çünkü kalbim gibi taşıyorum seni kendimde. Nefesim