Paralel Evren

Bir sen vardın o evde, bir de ben

Gün doğumunda dalardık uykuya geceden.

Yüzüme yine böyle güzel bakardın ama

sözlerin gelirdi, seven kalbinden.

Bir sen vardın orda, bir de ben

dünya susar, zaman yavaşlardı içimizde

fincanda soğuyan kahvenin hatırında

Bir ömür saklanırdı belki gizlice

Bir sen vardın, bir de ben —

yaşadığımız hiçbir şeye benzemeyen

“Yetti artık” ya da “kırdın beni” demeden,

yalnızca aşktan söz edilen

sen ve ben, ben sen, sen de ben —

el ele yürünürdü orada, yeniden yeniden

“Neresi orası?” dersen…

Adres: Paralel Evren

Haziran 2025