Boşanma

Bir türlü tam olamıyorum . İçimde kocaman bir boşluk var , yarısı yenmiş gerisi çürümeye bırakılmış bir elma gibiyim sanki

Geçen bir arkadaşım anlattı; laboratuvar şempanzelerini nasıl yakalarlarmış biliyor musun?Sadece bir elin girebileceği bir kafesin içine bir fındık ve bir

Kendimi tekrarlıyor gibi görüne bilirim . Ama hayat gerçektende çok acaip.Dinamiği nedir anlayamıyorum . Yeterince sabır mı ? Sabır her

Yavaş yavaş ama kararlı adımlarla ilerliyorum . Birkaç zamandır yapmam gerekenin bu olduğunu biliyordum ama egom bana yapma diyordu .

Gayet doğal bir duygu durumu özlem aslında. Kabaca bir hesapla 50 yıllık ömrümün yarısını beraber geçirdiğim bir insanı özlemek doğal